scholarship story EPI 3

เฮ้อออ  การเดินทางของลิงน้อยและผองเพื่อนก้อมาถึงตอนสำคัญ  คือ

"ฝึกสอน"

แต่ละคนต่างก้อต้องแยกย้ายกันไปคนละโรงเรียน
ลิงน้อยเดินทางไปสู่โรงเรียนที่แสนไกล  นั่นก้อคือ โรงเรียนบ้านบึงอุตสาหกรรมนุเคราะห์
(ไกลบ้านสุดๆ  เกิดมาเพิ่งได้ไปไกลขนาดนี้  ลิงน้อยช่างน่าสงสารจิงๆ)
วันแรกที่ไปถึงโรงเรียน  ลิงน้อยก้อได้เข้าสอนเลย 
เข้าไปก้าวแรกก็ตื้นเต้นนะ  แต่พอคุยกะเด็ก  คุยไปคุยมา  แทบลมจับ
"เด็กไรวะ  เกรี๊ยน  เกรียยน" (-"-)
ภาพความประทับใจวันแรกกะมอสองมันจำไม่รู้ลืมจิงๆ
โดยเฉพาะ  เด็กน้อยยาดม  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
ที่ตั้งใจว่าจะเป็นครูฝึกสอนที่ใจดี  เรียบร้อย  เด็กๆทำให้ลิงน้อยต้องกลับมาเป็นคนเดิม
เน้น  โหด  มัน  ฮา  เข้าสู้   
เด็กเกรียนแค่ไหน  เราต้องเกรียนให้มากกว่า
ต้องทำยังไงก้อได้ให้เด็กรู้สึกว่าเราเจ๋งกว่า  แล้วเด็กก้อจะฟังเราเอง
ช่วงสัปดาห์แรกนะ  ลิงน้อยแทบบ้า  อยากลาตายให้รู้แล้วรู้รอดไป  -----> เว่อร์มากกกก  ฮ่าๆ
เด็กไม่ฟังมั่งหละ  ตบกันมั่งหละ  มาสายมั่งหละ  และอีกสารพัดมั่งหละ
แต่สุดท้าย  ลิงน้อยก้อสามารถพิชิตใจเด็กเหล่านี้ได้เป็นผลสำเร็จอย่างสวยงาม
มันเป็นความรู้สึกแบบนางงานที่ได้รับมงกุฎเลยทีเดียว  อิอิ
จนมาตอนนี้  มอสองที่ว่าแน่  ก้อแพ้ลิงน้อยอย่างราบคาบ  หึหึหึ

ต่อมา  เมื่อเบื้องบนเริ่มเห็นแวว  ลิงน้อยก้อได้สอนมอหนึ่งด้วย 
ให้ตายเหอะโรบิ้น  ฟาน เพอร์ซี  นี่มันนักเรียนหรือลูกลิงวะเนี่ยยยยยยย
ซนมากๆๆ ยกกำลังล้านไปเลย
ทั้งคุย  เล่น  เดิน  วุ่น  แกล้ง  สารพัดจะสรรหามาบรรยาย
ความกลุ้มเริ่มเข้ามาใกล้ลิงน้อยอีกครั้ง  เข้าไปสอนแต่ละทีเหมือนโดนสูบวิญญาณ
ลิงน้อยจำเป็นต้องใช้มาตรการ  คะแนนเข้าช่วย
ได้ผลแฮะ  มอหนึ่งงกคะแนนมากมาย  ฮ่าๆๆๆๆๆ
ให้เล่นเกมก้อเล่น  ให้ทำกิจกรรมก้อทำ  ถึงแม่จะเล่นบ้าง  ซนบ้าง  ก้อเบาลง
เห็นมั้ยหละ  มันไม่ยากอย่างที่คิด  หึหึหึ

มอสามขาใหญ่ในมอต้น  เข้าไปคาบแรกแทบ.......หัว (คำไม่สุภาพห้ามตีพิมพ์นะจ๊ะ)
"จารย์ๆ เพื่อนผมเคยตบหัวอาจารย์คนก่อนด้วย"  (--")
เปนใครใครก้อช๊อคซีนีม่า  ได้ยินแบบนี้  (แล้วมันจะตบชั้นมั้ยเนี่ยยยย  แม่จ๋าช่วยด้วยยย)
ลิงน้อยทำเก่ง  ไม่เห็นจะกลัว  เอาความด้านเข้าสู้ 
และแล้ววววว
คาบนั้นก็ผ่านไปด้วยดี  ฮิฮิฮิ  มอสามก็มอสามเหอะ  มาเจอม.บูรพาอย่างชั้น  ฮ่าๆๆ

ปอลอ  ที่เล่ามาทั้งหมดนั้น  ได้ผ่านการตีไข่ใส่สีจนดูดีแล้ว  ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

scholarship story EPI 2

ภาคต่อมาแล้ว

หลังจากที่ลิงน้อยได้ทุนมา  ก้อต้องเริ่มต้น "ชีวิตคุณครู" กันซะที  สตาร์ทททททท
ลิงน้อยถักเปีย  หอบกระเป๋าสาน ถือชะลอม  เดินเข้าสู่รั้วเทาทอง 
เพื่อ......เริ่มเรียน "ป.บัณฑิต" วิชาที่จำเป็นสำหรับการเป็นครู
ลิงน้อยเลือกเรียนที่นี่เพราะจะได้กลับมาอยู่บ้าน  กับคุณพ่อคุณแม่ที่รัก
(จิงจิงแล้วก้อเพื่อประหยัดค่ากินอยู่นั่นเอง  ก๊ากกก)

วันแรกของลิงน้อยก้อตื่นเต้นนิดๆ จะทำไมซะอีกล่ะ  ก้อเพราะลิงน้อยต้องเจอคนใหม่ๆอีกและอ่ะสิ
ต้องเริ่มเรียนรู้และปรับตัวอีกครั้ง 
เพื่อนใหม่ทั้งหมด  22 คน  จากต่างที่มา  แต่มีที่ไปเดียวกัน เรียกง่ายๆว่า "ผู้ร่วมชะตากรรม" ฮ่าๆๆ
มีใครบ้างนั้น  ไปชมกัน

พี่ซิน
พี่เก้า
พี่โบ
แนน
เจิน
นี
น้ำนิ่ง
ยุ้ย
น้องแตงกวา
น้องเบียร์
น้องฟลุค
น้องวัน
น้องโอ๋
น้องเลิฟ
น้องมด
น้องซัน
น้องตื้น
น้องเย่
น้องโอ๋(exchange)
น้องแอม
น้องต๊ะ
น้องผึ้ง

ร่วมหัวจมท้ายมาด้วยกันตั้งแต่ซัมเมอร์จนบัดนี้  เรียกได้ว่า เป็นมิตรร่วมสาบาน 

ใครว่าเรียนแบบศึกษาศาสตร์มันจะหมู  แต่จิงจิงแล้วมันไม่ใช่เลย 
แต่ละวิชานะ  แบบว่าหมูป่าชัดๆ
กว่าจะผ่านมันมาได้  เหอะๆๆๆๆๆๆๆ
อันจะกล่าวถึงซัมเมอร์นั้น  คือปฐมบทแห่งการเรียน
เรียนน้อยมาก  4 วิชาเอง  แต่วิชาละวัน  ทั้งวัน  เน้น ทั้งวัน
เรียนกันเข้าไปสิ  ตอนเช้าไม่เท่าไหร่  พอตกบ่ายความง่วงก้อเข้าครอบงำ
เป็นแบบนี้ร่ำไป  เรียนไปเรียนมา  เรียนมาเรียนไป
รู้เรื่องบ้าง  ไม่รู้เรื่องบ้าง  ลอกกันบ้าง  ฮ่าๆๆๆๆ
แต่สิ่งนึงที่งอกงามขึ้นเรื่อยๆก้อคือ มิตรภาพระหว่างเพื่อน  ขอบคุณนะทุกคน ^^

และแล้วซัมเมอร์ก้อผ่านไปได้อย่าง(เกือบ)สวยงาม............

scholarship story EPI 1

"ลูกๆ  เพื่อนแม่เปิดเนตเจอทุนจีนน่ะ  กลับมาได้บรรจุด้วยนะ  ลองสอบดูสิ"
นั่นเป็นครั้งแรกที่ลิงน้อยได้รู้จักกับ  ทุนsorportor  ลิงน้อยไม่เคยคิดว่ามันจะนำไปสู่จุดเปลี่ยนแปลงของชีวิต........
ลิงน้อย(น่ารัก)  เรียนจบจากมหาลัยชื่อดังก้องประเทศ  กะลังเป็นบัณฑิตหมาดๆ สดๆ ซิงๆ 
ลิงน้อยก้อทำเหมือนเพื่อนๆคนอื่น  วางแผนชีวิตนู่นนี่นั่น  จะเรียนต่อดี  รึทำงานดี  ???????
ระหว่างที่กะลังรองานอยู่นั้น  หม่าม้าของลิงน้อยก้อเอาเอกสารปึ๊งนึงมาให้
"ไรวะเนี่ย" ----> คิดในใจ ^^
ลิงน้อยอ่านดู  ปรากฎว่ามันคือ  คือ  คือ ...........ทุนsorportor ให้กลับมาเป็นครูสอนจีน
ดูๆไปมันก้อน่าสนใจนะ  แต่ว่า  ลิงน้อยไม่อยากเป็นครูเลยยยยยยยยยยยย
(เป็นกันมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษและไง)
แต่ลิงน้อยก้อทำตัวเป็นลูกที่ดี  คือ  สมัครไป  แต่  "ไม่ไปสอบ"  ฮ่าฮ่าฮ่า
ไม่ไปสอบเพราะหนีเที่ยวเกาะล้าน  ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก  ทิ้งอนาคตไปกะการออกเดินทางตามหาฝัน  เพื่อดาวดวงนั้นเพื่อฝันที่อยากเป็น  โว้วโว  เย่เย้  เอิ้กๆๆๆๆ

และแล้วทุนนี้ก้อผ่านมาและผ่านไป ........พัดมา พัดมา  แล้วไม่ทันไรก้อ  พัดไป  พัดไป ........(ขอบคุณจอนนี่ อันวา  สำหรับเพลงเพราะๆ)

อาฟเตอร์แดท.......
ลิงน้อยได้ผันตัวเองจากนักภาษาศาสตร์(เว่อร์กว่านี้มีอีกมั้ย)  มาเป็นชิปปิ้งสตาฟ  (ง่ายๆคือลูกจ้างบริษัทนั่นเอง)
ทำไปทำมา ทำมาทำไป  ทนทนทำไป  ถ้ายังไม่ไปก้อต้องทำ  รวมๆเวลาเกือบหนึ่งขวบปี 
ลิงน้อยค้นพบสัจธรรมชีวิตเลยว่า  งานบริษัทมันไม่ได้ดีอย่างที่คิด  ตรงตามคอนเซ็ป  มีเงินแต่ไม่มีเวลา
และตอนที่ลิงน้อยกะลังคิดจะเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองอีกครั้ง......
ทุนsorportor ก้อกลับเข้ามาในชีวิตอะเกน แอนด์ อะเกน
"คราวนี้แหละ  เอาวะ  ลองดูดิ๊"  ลิงน้อยผู้มุ่งมั่นเลยออกเดินทางเข้ากรุงไปเสี่ยงโชค  ฮ่าๆๆๆๆๆ

วันสอบข้อเขียนผ่านไปอย่างย่ำแย่   วันสอบสัมภาษณ์ผ่านไปอย่างทุลักทุเล
ประกาศผลคร่า  -------> ได้ทุนด้วยง่ะ   งงไปสิบตลบครึ่ง  ประมาณว่า  "ได้มายังไงวะ"

ชีวิตการทำงานจบลง  แต่ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่งกะลังจะเกิดขึ้น..........
เปนกะลังใจ  กะลังกาย  กะลังตับ  กะลังม้าม ฯลฯ  ให้ลิงน้อยด้วยนะ ^^

HoPe

Behind the clouds and mist of cold

The warming light of sun doth show

Within the depth of darkling night

The stars yet shining out their light.

Will the time come to light my days

And shed those pain and lone away

Will someone come and hold me near

I long for thee to stop my tears

Will there be sun behind my clouds

Or will my star ever be found

I long, I wish, o my heart cries

For someone I could call as mine.

เบื้องหลังหมอกมัวเหนือฟ้าหม่น

แสงอ่อนโยนของตะวันยังเฉิดฉาย

ราตรีมืดไม่ไร้ดาวพราวพราย

จะมีสักวันไหมได้พบเธอ

คนที่จะจุดประกายปลายฟ้า

อบอุราให้อุ่นไอรักเสมอ

จะมีไหมวันนั้นวันที่เจอ

หรือต้องเพ้อเพียงฝันนิรันดร

confusion of love

Not strange if you see some of them have all  day long with quarrel.

Not strange if you see some of them always sweet…

And not strange if some of them are cold and distant to each other.

And it’s normal if you see some of them have too much different love,

seeming the sky and the land.

 

ไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน

ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวัน

และไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกัน

และก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดิน

 

You're not wrong to love him.

And, it’s not also his wrong, if he doesn't love you back.

By the way, you're not wrong if you don't love him.

And not his wrong if he loves you.

Forbid heart from falling in love is hard to do.

But... It's not comparable with Forbid heart to forget love, because it's so hard to do.

คุณไม่ผิดที่ไปรักเขาคนนั้น

และเขาเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักคุณ

ในทางตรงข้าม คุณไม่ผิดที่ไม่ได้รักเขาคนนั้น

และเขาก็ไม่ผิดที่มารักคุณเช่นกัน

การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนัก

แต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า